Gönderen
Abdullah Fârukî el-Müceddidî
SALİKİN RASÛL-İ EKREM EFENDİMİZE KARŞI EDEBİ
Elhamdülillâhi Rabbi’l-âlemîn. Ve’s-salâtü ve’s-selâmü alâ rasûlinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammedin ve ashâbihî ve ezvâcihî ve evlâdihî ve etbâihî ve ehl-i beytihî ve ümmehâtihî ve ebîhi bi-adedi külli şey’in fi’d-dünyâ ve’l-âhireti ve kezâlik. Ve’l-hamdü lillâhi Rabbi’l-âlemîn.
Peygamber Sevgisi:
Salik, Peygamber Efendimiz’in Allah’ın kulu ve elçisi olduğuna inanmalı, Allah’tan sonra en çok Hz. Peygamber Efendimiz’i sevmelidir. Aile efradını da Cenâb-ı Allah’ın, Efendimiz (s.a.v)’in, Ehl-i Beytinin ve ezvâcının sevgisiyle yetiştirmelidir.
Bu sevginin bir gereği olarak, Efendimiz (s.a.v)’in sünnetlerini ihya etmeye gayret etmelidir. Ayrıca bilhassa Rasûlullah (s.a.v) Efendimizin sahabesine günümüzde bazı Müslümanlar tarafından bilerek veya bilmeyerek yapılan hakaretlere karşı da dikkatli olup hemen karşılık vermelidir. Efendimizin sahabesini onlara yakışmayan sıfatlarla anmamalı ve bu şekilde davrananlara mâni olup onları bu hatadan çevirmeye gayret etmelidir. Bu da Peygamber Efendimize olan sevginin gereklerindendir. (1)
Salâvat-ı Şerife Okumak:
Rasûlullah (s.a.v)’in adı anıldıkça O’na salâvat getirmelidir. Cenâb-ı Hak da Peygamber Efendimiz (s.a.v)’e salât getirilmesini emretmektedir. O’nun ashabını, Ehl-i Beyti’ni, ezvâcını hayırla yâd etmeli, adları anıldıkça ‘Allah onlardan razı olsun’ demeli, her duasına O’nun, ashabını, Ehl-i Beyti’ni, ezvâcını ve bütün ümmetini dâhil etmeli ve O’na bol bol salâvat getirmelidir.
Siyer-i Nebi’yi Öğrenmek:
Salik, Rasûl-i Ekrem Efendimiz (s.a.v)’in Ehl-i Beyti’nin ve sahabe-i kiramın hayatını okumalı, kendi nefsinde tatbik etmelidir. Çünkü Rasûlullah (s.a.v)’in hayatı bir mü’minin dünya ve âhiret saadetini kazanmasını sağlayacak en güzel örneklerle doludur.
İlm-i Hâdisle İştigal Etmek:
Rasûl-i Zişan Efendimiz (a.s)’in hadis-i şeriflerini gücü nisbetinde ezberlemeye çalışmalıdır. Nitekim Peygamber-i Zişan Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde; “Ümmetimden kırk hadis-i şerifi ezberleyip aklında tutan kimseyi, Cenâb-ı Allah, kıyamet gününde fakihler zümresinde diriltir.”(2) buyurmuşlardır. İşte salik bu hadise muhatap olmak için gayret etmeli elinden geldiğince çok miktarda hadis-i şerif ezberlemelidir.
Özellikle hadis hakkında günümüzde meydana gelen hadis inkârcısı akımlara kanmamalıdır. Rasûlullah Efendimiz (s.a.v)’in hadislerini Kur’ân ve Sünnet çerçevesinde değerlendirmelidir. Sadece Kur’ân’a ve Efendimiz’in hayat-ı şahanesine uymayan sözleri kabul etmemeli, O’nun haricîndekileri gayet saygılı bir şekilde okuyup hayatına tatbik etmelidir.
Salik, hadis okurken mümkünse diz üstü oturup ellerini dizleri üzerine bırakmalıdır. Hadis okunurken gayet saygılı davranmalıdır.
Hatta İmam Malik Hz.’leri hadis okuyacağı zaman abdest alır, güzel elbiseler giyip, güzel kokular sürer, cübbesi sarığıyla vakarlı bir şekilde hadis okurdu. Bu nedenle salik de hadis okurken ve dinlerken gayet saygılı ve edebli davranmalıdır.
Ebeveyn-i Rasûlullah Konusunda Hassasiyet:
Salik, Peygamber Efendimizin anne ve babasının iman ehli olmadığına dair yazılan yanlış yazılara itibar etmemeli, Rasûl-i Ekrem’in anne ve babasının iman ehli olduğu itikadını taşımalı, hatta getirdiği salât ü selâma sahabe ve Ehl-i Beytle birlikte Efendimiz’in anne ve babasını da katmalıdır.(3)
Rasûlullah’ın İsm-i Şerifi:
Salik, Rasûlullah Efendimiz (s.a.v)’den bahsederken ismiyle ‘Muhammed’ diye bahsetmemeli, “Peygamber Efendimiz”, “Rasûl-i Ekrem” gibi ifadeler kullanmaya dikkat etmelidir. Zira Cenâb-ı Hak Kur’ân-ı Mecîd’de dört yer dışında Efendimiz’e ismiyle hitap etmemiştir. Ona hitap ederken hep; “Rasûl, Nebi, Kulumuz…” buyurmuştur.
Sünnet-i Seniyyeye Riayet:
Salik, Efendimiz’in hiçbir sünnetini küçük veya hakir görmemeli, bütün sünnetleri işlemek için can u gönülden büyük bir gayret ve çaba sarf etmelidir. Zira Efendimiz (s.a.v) bir hadis-i şeriflerinde bir sünnetin ihyasına 100 şehîd sevabı verileceğini müjdelemiştir.(4) Ayrıca; “Benim sünnetimi yaşayıp, öğretenler halifelerimdir”,(5) diyerek sünnet işleyenleri de müjdelemiştir.(6)
------------------------
1. Rahmetli Üstadımız burada, gerek kavli gerekse fiili olarak Sevgili Peygamberimize (s.a.v) karşı şuursuz ve bilgisizce kimi Müslümanların işledikleri yanlışlıklara dikkat çekmektedir. Bununla beraber, bilinçli her Müslüman, hattı zatında hangi dinden olursa olsun, Server-i Kâinata yönelen tüm yanlışlıklara karşı ayık olmak ve hakikatin muhafazası ve küfrün izalesi için üzerine düşen gayrette bulunmak zorundadır. Bu nedenle Üstad’ımız konunun bu kısmını zikretmeye hacet duymamıştır.
2. Muhammed b. Seyyid Dervîş, Esne’l-Metâlib fî Ehâdîsi Muhtelifeti’l-Merâtib, Mısır, 1355, s. 212.
3. Bu hususta şu eserimizde geniş bilgi vardır: Fıkhî Risâleler, Farukiye Vakfı Yayınları, Ankara, 1997, s. 135-145.
4. İbn Adiyy, el-Kâmil-II, s. 90.
5. Bkz. Mecmau’z-Zevaid-i Haysemi, c.8, s.126; el-Fethu’l-Kebir, c.1, s.233.
6. Bu makale, Rahmetli Üstad’ımızın, “Zahirî ve Batınî Ebebler” adlı (Ankara 2000, s. 22-26, Fiav Yay.) güzide eserden iktibas edilmiştir. Bu kıymetli eser, tasavvuf yolucusu olsun ya da olmasın herkese ve her kesimden insana hitap etmektedir. Dini inanç, anlayış ve yaşantının sahih bir hal üzere serdedilmesinde hayatiyet arz eden edeb ve incelikleri konu edinir. İçerik ve konuları işleyiş uslûbu açısından da sahasında kaynak[/i]
Kayıtlı
